SÖZLÜK

A

Ablah: Dolgun çehreli

Abrul: Nisan ayına verilen isim

Accıh: Azıcık,küçücük,bir parça

Aga: Ağabey

Ağartı: Süt, yoğurt gibi yiyeceklere verilen ad.

Ağuz: Memeli hayvanın doğum sonrası ilk sütü.

Ağulanma: Zehirlenme

Ağrı: Böyle,şurdan berisi(şuradan ağrı gel)

Ağzını:Ökünmek: Taklidini yapmaya çalışmak

Aha bu/abu/habu: İşte bu işret zamiri

Aha bura/habura/abura: İşte burası
Ahbun: Hayvan gübresi

Ahıldane: Herkese akıl veren, bilgiçlik taslayan,

Ahırı: Sonuçta,sonucunda

Ahraz: Dilsiz

Aktarmak: Tarlayı sürme.Ters çevirmek.

Ala: Birden fazla rengi olan
Alaca: Kapıların yerine yazları kullanılan kapı./karışık renklere verilen isim.

Alaf: Kor ateş

Alayı: Hepsi, tümü

Aldırış etmemek: Tenezzül etmemek
Alıç: Bir tür ağaç meyvesi yenir

Al karısı: Lohusalara geldiğine inanılan efsanevi yaratık

Anca: Henüz,şimdi

Andır kala: Sahipsiz kala

Andırmak: Benzemek

Angut: Kafası basmaya kişilere yakıştırılan sıfat.

Anışdırmak: Anlaşılması için dolaylı yoldan hatırlatmak.

Anuh; Nane

Arık: Zayıf,yoksul,tek.

Arlanmak: Utanmak,edep.

Asbap: Çamaşır

Aşşa: Aşağı

Avara: Kasım ayına verilen isim,boş gezen
Ayam: Hava

Aygırsak: Kısır at

Azık: Günübirlik yiyecek

B

Babalanmak: Zıkkımlanmak anlamında yemek yemek.

Baca: 1. Evlerin çatısındaki duman çıkısı; 2. Damların üstündeki düz alan

Bacılık: Ahret kardeşliği,en samimi arkadaş.

Bad: Diken
Badal:merdiven basamağı

Bağ: Büyükbaş hayvanları bağlamak için kullanılan ip,üzüm asmalarının bulunduğu bahçe.

Bah hele: Bana bak.

Balah: Ayı yavrusu

Basuh: Zayıf,sıska,çelimsiz

Batal: İri, büyük
Bayağı: Herkesin yaptığı gibi,
Bayah: Az önce ,biraz önce

Bayır: Mara,hazine arazilerine verilen isim.
Bazarörtesi: Pazartesi

Bazlama: İnceltme,hamuru açma

Beğirtmek: Gürültülü ses çıkarma

Bek: Sağlam

Bekitmek: Vurmak

Belemek: Bebeği kundağa sarma

Benek: iz

Bennem: Ben nereden bileyim,

Besbe: Belliki

Beslek: Hizmetçi

Bed: Sinirli,asabi,

Beyle: Böyle

Bıdık: Küçük

Bıldır: Geçen sene

Bi-cındıh: Azıcık ucundan

Biçe: Buzağıların peşinden sürerken kullanılan emir kelimesi.
Bi dene: Bir tane

Bi cimcik: Küçücük,ufacık

Bi dınnah: Çok az

Bi bişirim: Pişirmelik kadar olan, az, çok az

Bi soluk: Hemencecik

Bir goşam: İki avuç dolusu

Bişi: Yağda mayasız olarak pişen ekmek

Bitike; Bir parça ,bir parçacık

Boduç: çam damacanaya verilen isim

Boğur: Yan taraf

Boğarsama: İneklerin çiftleşmesi zamanı

Boğelek: Hayvanlara tebelleş olan sinek

Boyun bağı: Atkı

Boz: Beyazımsı

Böcük: Böcek

Böğürmek: Tosunların  gür sesi

Börtme: Olgunlaşama.

Börülce: Fasülye
Bun: Bunalma hali, sıkıntı

Burulgan: Rüzgar hortumu

Burunlamak: Kıymet vermemek,beğenmemek.
Buymah: Üşümek .

Bürük: Atkı,örtü.
Böön: Bugün

C

Caat/ Cehd  etme: Çaba-gayret etme

Cabalama: Kıpraşma,haraket etmek.

Calaz: Samanın kabasına verilen isim.

Cambaz: Hayvan alıp satan kimse

Camış: Mandalara verilen isim

Cangoloz: Hayalet

Cascavlak: Çırıl çıplak.

Cavlak: Yolunmuş,çıplak

Cazu: Laf taşıyan huysuz kadınlara yakıştırılan sıfat.

Cazuluk etmek: Huysuzluk etmek

Cecim: Kök boyalı ipliklerle dokunan ince kilim türü.

Cenderme; Jandarma

Cemek: Saban küreği

Cerek: Bacalarda kullanılan, merteğin üstüne konulan  küçük ağaç parçaları

Cıbıl: Fakir,anadan doğma hali ,

Cıcıh: Yeni elbiseye verilen  isim/yakıştı manasında kullanılır.

Cığıldamah: Suyun kaynamadan hemen öncesi,kaynamaya yüz tutmuş hali.

Cılğa: Patika yol

Cılh: Bozulmuş yumurta.

Cındıhlamak: Fazla incelemek

Cıngılah: Hayvanlara takılan boncuk ve zil.

Cırcır; Fermuar

Cırnah: Tırnak

Cıynah: Tırnak

Cibilliyetsiz: Ahlahsız,soysuz

Cil: Ekinlerin küçücük hali.

Cimdik: Çimdik

Cizlavat: Mestlerle giyilen lastik ayakkabı

Cuğ cuğ: Civcivleri ve tavukları çağırırken kullanılan emir sözcüğü.

Cuğara/cığara: Siğara

Culuk / culuh: Hindi

Curculuh: Sırılsıklam ıslanmak

Cücük: civciv

Ç

Çabucanah: Çar çabuk

Çağlık: Banyo yapılan yer/banyo taşı

Çahıl: Küçük taş yığını

Çalacah: Yoğurt çalınan maya.

Çalhama; Yoğurdun sulandırılmasıyla elde edilen ayran

Çalınmak: Bir şeyi etrafta acele ile aramak,
Çalmah: Dövmek,dayak atmak.

Çalu: İnce odun parçalarına verilen isim.

Çalık: Zayıf,ince

Çalhama: Yoğurdun sulandırılması.ayran

Çapula: Ayakkabı

Çapar: Aksi

Çaparoz:Yan çizen,kaypaklık eden kişilere      verilen bir sıfat.

Çaput; Eski bez parçasına verilen isim

Çaruk/çarık: Deriden yapılan ayakkabı,

Çat: İki bacak arasının birleştiği yer.

Çatma: Yayla evlerine verilen isim

Çebiç: Bir yaşındaki dişi keçiye verilen isim
Çece:  babaya verilen isim

Çeç: Savrulan samandan ayrılmış buğday yığını
Çecik: Tülbenti başın etrafına sararak bağlama tarzı

Çelpeşük: karışık iş, dolaşık
Çemiç: Kuru dut meyvesi

Çemkürmek: Hırlamak,karşı koymak

Çepel: Yarı kış, çarçamurluk hal

Çığıt: Meyve ve sebzelerin çekirdeği.

Çığırmak: Bağırmak Çığrık :

Çıkrık: Eskiden yün eğirmek için kullanılan araç.
Çırpı: Küçücük çalı parçaları

Çıtlatmak: Bir şeyi üstü kapalı anlatmaya çalışmak.

Çipil: Ağaçların gövdesindeki küçük dalları.

Çimmek: Yıkanmak

Çişmiş; Kuru üzüm

Çit; Beyaz baş örtüsü,yazma.

Çite: Çorap örülen şiş.

Çorlu: Hastalık, dert

Çömelmek: Eğilmek,oturur vaziyet almak

Çöydürmek;  İdrarını ayakta yapmak.

Çördük: Küçük armut meyvesi

Çul: Oturmak için yere serilen keçi kılından dokunan minder.

Çullanmak: Kalın giymek, topluca hücum etmek.

Çullu: Varlıklı

Çulsuz: Fakir, berduş

Çuvaldız: İğnenin daha kalın ve daha uzunu.

D

Dadah: Çocuk yemeği

Dadanmak: Alışmak,sürekli gidip gelme.
Dalaşmah: Ağız kavgası,köpeklerin birbirleriyle kavga etmesi.

Dana: Buzağı

Dam: 1. Evlerin çatısı; 2. Hayvanların barındırıldığı yer

Daraba: Oturmak için yapılan sabit çek yat.

Darı: Mısır.

Dartılmak: Dartıla dartıla iş görmek: Yavaş ve salınarak iş görmek
Dastar: Hamur serilen bez parçası.
Davar: Küçükbaş hayvan (koyun, koç, kuzu vb.) sürüsü

Dayah: Destek verilen direk/sopa

Debelemek: Ayağı dolaşmak

Dehri:  Baltanın küçük şekli , uçu çıkıntılı gaga uçlu balta

Demin: Biraz önce

Demiroğ: Bir çeşit deri hastalığı.

Dene: Bulgur,fıtı,düğü vb. verilen ortak isim
Desti: Su kabı

Deyha: Şurası,şurada ,işte orası işaret zamiri

Deynek: Sopa

Dıngıl dıngıl: Sallanmak

Dıngildemek: Yerinden oynamak

Direnmek: Ayakta durma,bekleme.

Dirgon: İki dallı ağaçtan yapılan yabaya verilen isim.

Dolah: Boyunbağı.

Doluhsama: Ağlayacak gibi olma
Don: Kilota verilen isim,sıfır derecenin altı. 

Donah: Giyim, kuşam, süs

Donanmak: Giyinip kuşanmak
Doru: Kızıl kahverengi at.

Doluhsama: Ağlar gibi olma

Doruh: Küçük çam fidanı.

Döğmeç: Kuru ekmek parçalarından yapılan bir çeşit Yemek

Döşek: Yün yatak

Duğulcek: Bulgurun en ince kısmı. Çorbası yapılır

Dulda: Gölge
Duvah: Gelinlerin üzerine örtülen, ince tül örtü

Düdek: Pelit ağacının  meyvesi.

Düğü: Bulgurun az incesine verilen isim.

Dümen: Şüphe, bilinmeyen şeyler yapma
Dünen: Dün

Düve /düğe: İki yaşındaki dişi dana

Düven: Ekinleri saplarını ezen, altı çakmak taşlarıyla kaplı ve öküzler tarafından çekilen tahta.
Düz ayah: Düz yol,eniş aşağı gidilen yol

E

Ebemkuşağı: Gök kuşağı

Eccük: Biraz

Eğiş: Hamuru teknesinden ayırmak için kullanılan metal düz kaşık

Eğrek: Küçükbaş hayvanların çobana katıltığı yer,hayvanların toplandığı alan.

Efil: Yavaş esen rüzğar.

Ekis etme: Alaycı ve kırıcı konuşmak

Eksuk görmek: Evin ihtiyacını veya evlenecek kızın ihtiyacını almak

Ekti oğlak: Anası ölen yavru başka bir hayvana alıştırılırsa bu yavruya denir.
Eelen: Beklemek,durmak.

Elem eşkere: Ap açık,alenen yapmak:

Elesefiye: Boş yere,gereksiz.

Ellör: Yeterli,tamam anlamında kullanılan kelime.

Eme: Babanın kız kardeşi
Emi: Amca
Emzikli: Yeni doğum yapmış kadın

Evme: Acele etmek
Erinmek: Üşenmek

Enik:Köpek yavrusu

Enteri/entari: Gömlek

Esbab: Çamaşır.

Essah: Gerçek,sahi

Eşkere: Alenen,açıktan

Everimlik: Evlilik çağı gelmiş.

Evmek: Acele etmek

Eyle: Öyle
Ezen: Ezan

F

Farfara: Çok konuşan,

Farımak: Yaşlanmak, kocamak,ihtiyarlamak
Fasile :  Fasulye

Ferik: Civcivin büyüğü,tavuğun küçüğüne verilen ad.

Fetir: Yuvarlak ekmek

Fışgı: Hayvan pisliği                                                                                 

Fıtı: Bulgurun en incesine verilen isim.

Fistan: Boydan boya giyilen kadın elbisesi

Fişek: Tüfek mermisi

Firig atmak: Ordan oraya durmadan gitmek.

Fizah: Çok acı çekme hali.

Fodul: Her şeye itiraz eden kimselere takılan isim.

Foğurdama: Suyun kaynamaya başlama hali.

Foğlama: Pişirme.(mısırı foğla)

Folah: Yaş cevizin kabuğundan ayrılması

Forslu: Gösterişli,kibirli

Foya: Kusur,hata.

G

Gabala: Götürü usulü alınan iş.

Gadli: Sürekli,devamlı.(gadli sana söylüyorum ki…..)

Gak,gah: Elma erik,armut kurusu

Galuh: Evlenmemiş kızlara söylenen sıfat

Gamga: Ağaç keserken ortaya çıkan parçar
Gatık/katık: ayran

Garagış: aralık ayı

Garametli: Talihsiz,
Garipsemek: özlemek,özlem duyma.

Gart: Yaşlı

Gasyen etmek: kusmak.

Gavut: Buğdayın kavrulup un haline getirilerek biraz şeker ve suyla birlikte elde edilen helva.

Gaydalanmah: Türkü,şarkı söylemek,efkarlanmak.
Gayin: Gelinin erkek kardeşi

Gayıh/kayık/kızak: Karda üzerine oturularak binilen kayak.

Gavi: Sağlam

Gayme; Para

Gayış: Kemer

Gazel; Yere dökülen yaprak

Gedek: Manda yavrusu

Gelberi: Fırından ekmek çekmek için veya bacada serili buğday karıştıran tahtadan yapılan alet.

Gelecoş: Peskütan ile yapılan bir çeşit  çorba
Gelenek: Kültür birikiminin neticesi olan her sey 

Gelin bacı / yenge

Gecgere: Tahtadan yapılan,dört kollu el arabası görevini gören alet. Gejgere
Geven: Dikenli bir tür bitki

Gever: Su arkından tarlaya açılan yarıklar

Gevrek: Esnek

Gıbraşma: Çabalama, hareket etme.

Gıçıh: Kuzuya verilen isim.

Gıdik; Keçi yavrusu

Gıdım: Az

Gıldır: Gıcıp:önemsiz,çok küçük.

Gıldik: Koyun keçi dışkısı

Gılik: Ortası delik yada pişen ekmek

Gılevlenmek: hazırlanmak

Gidiş: Yol ,yöntem,gidişat

Gidişmek: Kaşınmak.
Givrah: Kıvrak; hareketli
Gödük: Genellikle tahıl ölçmekte kullanılan bir ölçü birimi

Goç: Ekim ayı

Goley: Kolay

Gopça; Düğme

Goşam: Bir avuç dolusu.

Göcük; Mont

Gödük: Arpa,buğday ölçmede kullanılan ölçü birimi.
Göğ /goğ: Ham olan, olgunlaşmamış.

Gölük: Yük taşıyan mındar hayvanların genel adı

Görpe: Taze

Göyçebe: Büyük yeşil kertenkele

Görücü: Evlenecek erkek için kız istemeye giden
kişi

Gön: Deri

Gönlek/göynek: Gömleğe verilen isim.

Göze: Suyun çıktığı yer

Gözer: Büyük gözlü kalbur

Gubarmak: Üstünlük taslamak.

Gulk/gülk: Kuluçkuya yatmış tavuk

Guma: Kuma.

Gumlamak: Kedi,köpeğin yavrularını doğurması.

Gursaklı: Kursaklı,  gururlu cesaretli .

Guvah: Saçtaki kepek

Guzlamak: Küçük ve büyükbaş hayvanların doğum yapması.

Gübür: Toz,toprak

Gücük; Şubat ayı

Güdük: kuyruksuz köpeğe verilen ad.
Güccüg: Küçük

Gündek: Kuyruksuz tavuk.
günülemek: Kıskanmak

Güve: Tiftiğin içindeki beyzaz küçük parçalar.

Güvermek (güğermek): Otlar için yeşermek. Bir yere çarpma sonucu vücudun morarması

Güvertme: Koy verme,başıboş bırakmak.

H

Hab: Birkaç evin birleşerek sırasıyla ödünç olarak sütleri getirmesi-götürmesi.

Habu: O ,işaret zamiri
Hacat: Alet edevat
Halbur: Elek,kalbur

Habuysam: Halbuki

Harer: Keçi kılından yapılan çok büyük çuval.

Harman: Genellikle mahsulün işlendiği yer olan düz alan

Hark: Ark, su yolu

Haros: Tarlanın bir yıl dinlendirimesi/nadas.

Has: Güzel

Hase: Baş örtüsü.

Hayat: Kolidor,giriş yeri,avlu,hol

Havflanmak: Korkmak

Haz çöpü: Hab yaparken sütü ölçmede kullanılan uzun ince sopa.

Hedik: Buğdayın su da pişirilmesi

Helme: Aşırı pişirme,yarmanın  birbirene    helmelenmesi

Herek:

Herk: Tarlaların havalanması için tarla sürümü

Heri:  Ya hu, gayri

Hernük; Ekilmeye hazır toprak,tarla

Herslenmek: Kızmak,bağırmak.

Hevlek: Tarlanın bölümlerine verilen ad.

Heyiklemek: Gizlice gözetleme,takip etme.

Hıbar: Küçük taş

Hınik; Sümük

Hıhırmak: Sümüğü çalmak

Hınıkli: Sümüklü

Hımbıl: Uyuşuk

Hırlı: İyi huylu uysal

Hırtlak: Gırtlak

Hıltah: Bol geniş

Hon: Belli bir alanı biçme.

Hora geçmek: Çok makbul olması

Horum: Bir elin kavrayacağı ot
Hoşt: Köpekleri azarlamak için kullanılan emir eki.
hozan:  Biçilmiş,ekini kaldırılmış  tarla

Höllük: Bebeğin kundağına konulan sıcak toprak

Hötürmek: İshal olma durumu.

Hurafe: Batıl inanç

Huşğü: ahbun kurusu

I

Ibrıh: Eskiden kullanılan su kabı

Ismarlamak: Başkası için alınacak şey, sipariş

Işkın: Senelik ağaçların büyümesine verilen isim

Irah: Uzak

Ivga vermek: Kışkırtmak

İ

İçerlemek: Alınmak,içine atmak

İki canlı: Hamile

İlenmek: Kendi kendine söylenme.

İliklemek: Düğmelemek

İfloğ: Hamur açmaya yarayan ince uzun oklava.

İskemi; Tahta tabure
İşgillenmek: Şüphelenmek.
İşmar: Kaş göz işareti

İt dirseği: Arpacık

İzan: Akıl, hafıza

K

Kabahat etmek: Yellenmek.

Kahışlamah: Elle dürtmek,uyarmak.

Kandırıhçı: Yalancı,kandıran.

Karış: Beddua
Kavil/kavleşmek: İddia,lades

Kavurma herlesi: Unu yağda hafif kavurup, tuz ve su konularak yapılan çorba
Kaygana: Yumurta ve un karışımının yağda kızartılmasıyla hazırlanan yiyecek

Kayış: Kkemere verilen isim.

Kaypıtmak: Tutamamak,elinden düşürmek.

Keferetsiz tarla: Verimsiz tarla.

Kekül: Saç perçemi

Kelem: Lahana

Kelete: Fırın yanınca,komşuların kendilerine az hamur yapması

Kelik: Kundura

Kemçük: Dişleri üst üste gelmeyen,eğri dişlilere verilen sıfat.

Kerti: Bayat,bayatlamış.

Kertik: Çentik atma,nişan.

Kesek: Bir parça,çift sürerken sürülmemiş küçük yer.

Kesmük: Savurma sırasında buğdayla karışık olan saman
Kes samanı: Yeşil ot samanına verilen isim.

Kesmüklük: Depo,ardiye

Keş: Çökeleğin peynirle karıştırılıp yuvarlak top biçiminde güneşte kurutulmuş peynir.

Keşkem: Keşke

Keşik: Sırada bekleme

Kete: FETİRİN yağlanmasıyla oluşan ekmek.

Kevgür/kevgir: Süzgeç

Kırklama: Yeni doğan çocuk ve loğusaya ilk kırk günde
uygulanan pratikler
Kırk basması: Iki lohusanın karşılaşması halinde gerçeklesen
hadise
Kırklık: Koyun ve keçi kıllarını kesmede kullanılan bir çeşit makas  

Kızanbuk: Bir tür diken

Kırik: Eşek yavrusu
kırkit: Hamurun yere serilerek olgunlaşması

Kırtik: Sabunun çok azına verilen isim

Kıtım: Bir parça

Kıyımsız: Cimri
kiraz: Haziran ayı

Kiriş: Dağda büyüyen bir tür pırasa.

Kömbe: İçine ,yağ,peynir,çökelek,et,vb. şeyler kullanılarak pişirilen ekmek.

Kös: Tahta kilit.

Kösoğu: Kor kömür

Kössü: Köstebek,kötü düşünen

Kösüre: Baltaları bileme taşı

Kötülemek: Sağlığı bozulmak, hastalanmak
Köynek: Gömlek

Kuka: Dantel ipliği

Kurus: Kulaksız keçi

Kurcalamak: Karıştırmak
Kuşhana: Ağzı kapaklı, büyük bakır sahan
Külek: Tahtadan yuvarlak yapılan içine tereyağı,yoğurt çalına kap

Küfle: Ocaklık

Kürün: Hayvanların su içmesi ve yiyeceklerini yemeleri için tahtadan veya ağacın içi oyularak yapılan  çeşme.

Küskü: Uzun biraz da kalın ağaç parçası.
küvle/kövle: Ocağın etrafına üç kenarına konulan tuğla,taş.

L

Laluh: Yeteneksiz,peltek

Laylon: Naylaon

Lığ: Elden kalan toprakla karışık kum

Loğ:  Bacalardaki toprak  zemini sertleştirmeye yarayan silindir taş.
loğkeş: Loğun her iki tarafından takılarak dönmesini sağlayan ağaçtan yapılmış alet.

Löküz: Lüks lambası

Lenger: Tepsiden küçük sahan.

M

Malamat: Etrafa rezil olmak

Martaval: Palavra

Masta: Ağaçlardaki meyveleri(ceviz,pelit,alıç ,armut vb.)indirmeye yarayan uzun deynek ,öküzler için kullanılan 2-3 metrelik ucu çivili sopa.
mazı /mazu: Öküz arabasında , tekerleklerin takıldığı ahşap silindir
Mayışmak: Gevşemek,rahatlamak

Meğersime: Önemseme

Mengür: Hayvanların boynuna takılan U şeklindeki ince ağaçtan eğilerek yapılan alet

Merek: Samanlık

Mertek: Ahır ve evlerin üstüne döşenen 2-3 metre uzunluğundaki ağaç

Mahanna: Makarna
Medfun: Defnedilen kişi

Meröğce: Taze iken yemeği yapılan bir bitki.

Merek: Samanlık

Meşgale; Uğraşı
Mıh: Nal çivisi

Mıhdar: Muhtar

Mıngır: Para

Mırıh: Patozdan çıkan en ince toz kütlesi.

Mırığı gırıh: Morali bozuk.

Mısmar: Kafası geniş cıvata,çivi

Mısmıl: İyi temiz

Mıtırıp: Cimri.
Miltan: Gömleğe verilen isim.
Mitil: Yüzsüz yorgan

Moçik: Zayıf ama güçlü

Modul: Mastanın ucuna takılan çivi.

Modullamah: Zorla bir işi yaptırma.

Möhkem: Sağlam

Mucmuruh: Doymak bilmeyen ,
Mudara: İyi olmayan, çürük, zayıf, sağlam olmayan

Mundar: Kesilmeden ölen hayvan

Mustur: Dikkat ediyormuş izlenimini vermek.

Müzevir: Laf getirip götürmek,ihbar etmek.

N

Nacah: Baltanın küçük hali

Nâlet: Lânet

Nazar: Bakma, bakış, göz değmesi

Nekes: Cimri

Nemrut: Asık suratlı, çehresiz
Niydek: Ne yapalım.
Niydin: Ne iş yapıyorsun,nasılsın
Nüzül : Yüze felç vurma hali

O

Osanmak: Bıkmak

Osmak: Çok açıkmak

Ohlova:  Hamur açımında kullanılan yuvarlak  ağaçtan yapılmış alet
Oynaş: Dost

Ö

Örselemek: Sarsmak

Öğürsemek/oğursemek: Dişi hayvanların çiftleşmesi için uygun hale gelmesi

Ömeç: Hamur ovularak yapılan çorba.

Örk: Yük taşıyan hayvanların(katır,at,eşek vb.)ayağından bağlanan zincir veya ip bağlanarak otlağa bir kazıkla bağlanması.

Örtme: Üstü kapalı önü açık yer.evlerin kapılarının önündeki yer.

Özelemek: Yoğurdu karıştırarak ezmek,hamuru kıvamına getirmek

P

Paçavra: Kullanılmayan bez parçası

Pağaç: Sadece hamurun ocaklıkta veya fırında pişirilen ekmek.

Parduç: Fırının tozunun alınmasını sağlayan 2 metre uzunluğundaki sopaya bağlı bez.

Papak/papah: Başa vurulan örme ipten yapılan kavuk,bere.

Paklanmak: Temizlenme

Palampoş: Dağınık.

Palaz: Oturulan mindere verilen isim

Paldon: Yük hayvanlarının kalçalarına kalın deriden yapılarak geçirilen 1,5 mt.  Uzunlunluğundaki semere bağlanan  deri.

Patalah: Sakar kişilere verilen sıfat.

Payhurmah/pavhurmah: Normal konuşma esnasında birdenbire yüksek sesle konuşmak.

Pazı: Pezik

Pecuk:  Uc ,kenar

Peğ: Yıkık ev yeri,virane olan yer.

Pepe: Kekeme

Perçuk: Param parça

Perpüzlemek: Atışmaya gelene lafla haddini bildirmek.

Pestükan: Ayranın unla bulanarak kaynatılması .

Peşdemal: Kadınların önlerine bağladıkları dokuma bez

Pevlüke: Fabrika

Pınar/pığar: Çeşme.

Pırtı: Elbiselik kumaşlar

Pıtırah/bıtırah: Dikenli bitkilerin dikenleri.

Pin: Tavuk   kümesi

Pingel: Tavukların yumurtlaması için altlarına konan bir adet yumurta.

Peşkün: Kapaklı bakır sahan.

Pürpürüm: Semiz otuna verilen isim

S

Saban: Öküzlerin peşine takılan tarla sürmek için kullanılan alet.

Sabu: Küçük çocuk

Sacayağı: Üç ayaklı tencere/kazan altına konan yuvarlak demirden yapılmış altlık

Sadır: İdrar,küçük abdest
Sahoğol: Ahırları süpürmeye yarayan genelde çalılardan yapılan süpürge

Salahana: Serseri,başıboş,çok gezen.

Sapan: Kuş avlamak için çatal ağaçtan yapılan lastikli av aracı,

Sasuh: Tatsız,tuzsuz.

Savduç: Düğünlerde belli işlerde ön ayak olan
kimse

Savma: Tosunların ineklerle birleşmesi.

Savmak: İstenilmeyen bir kişiyi başka tarafa yönlendirme.

Savuşmak: Bırakıp gitmek.habersizce kaçmak.
Sedir: Üzerine minder ve yastık konularak oturulan eşya

Seğe yağı: Tere yağı

Sef : Yanlış
Seğirtme: Koşma

Sekmen: Oturma yeri

Semend: Hamur açarken kullanılan düz tahta.

Sepken: Yağmurla karın karışık yağması.

Seyip: Başı boş bırakmak

Sıçan: Fare

Sığalek: Uyuşuk kişi

Sıracalı:

Sınamak: Denemek

Sınıkçı/sırıhcı: Kırık,çıkık işleriyle uğraşan kimse

Sırtarmak: Sırıtmak,ortaya çıkmak

Sıvarmak: Sulamak

Sıyırğı: Yer bacalarda biriken karları temizleme küreği

Sıypıtmak: Elinden kaçırmak,kaydırmak

Siğinmek: Saklanmak

Sille: Tokat

Sini: Sofra

Sipsi: İnce  söğüt dalından yapılan düdük.
Sitil: Elle su veya süt taşımada kullanılan metal alet

Soharıç: Yemeklere ilave edilen; yağ,salça,soğan,anuh karışımının yağda kızartılması

Sokranmak: Söylenmek

Soyha: Kötü,yaramaz,sevilmeyen

Sozalma: Ağrının hafiflemesi.

Söve: Kapının dış çerçevesi

Suğlüm/süğlüm/süpesüğlüm:budaksız ,doğru,dosdoğru.

Süflü: Pasaklı

Sümsük: Beceriksiz

Sünmek: Uzamak
Sürgüç: Bulaşık bezi

Sütlü: Sütlaç

Ş

Şalah: Kavunun olğunlaşmamış hali.

Şargada: Şımarık

Şıp: Çabuk,çarçabuk

Şıvgın: Ağaçların yeni filizi.

Şişon: Kısa yünden yapılan kadın çorabı

Şor: Çok tuzlu

Şişek: Yaşına ulaşmış dişi koyun

Şişmek: Şımarmak

T

Tafar: Çare,deva,derman,güç

Tahu: Hediye olarak takılan ziynet eşya

Tahtemeç: Divan

Tam: Küçük evlere verilen isim

Tapan: Sürülmüş tarladaki büyük toprakları ezmaye yarayan yuvarlak ağaç

Tas: Su içmeye yarayan bardağın büyüğü

Taze gelin: Yeni gelin

Tebelleş: Askıntı olma.

Tek tük: Seyrek
Telek: Kuş kanat tüyü,sayfa

Temek: Tavan
Terek: Raf , büyük kaya
Tereklik: Kap kaçakların yerleştirildiği mutfak dolabı.

Terzi hal olmak: Virane olmak.

Teşti: Büyük leğen
Tezek: Hayvan dışkısının tarlalardaki kurumuş hali

Tığ: Saman yığını,ip örme aleti

Tıhıl: Küçük

Tıkmak: İçeri zorla girdirmek

Tıman: Alt iç çamaşırı

Tirit: Yumuşak et.

Tohaç: Çamaşır ve yün yıkamada kullanılan tahta parçası

Tohlu/toklu: Bir yaşındaki koç.

Toparlah: Yuvarlak,dolgun.
Tosmak/tostu: Küsmek.

Tosbağa: Kaplumbağa

Toy: Acemi.

Tökezlemek: Bir yere ayağı takılmak düşer gibi olmak.
Tura: Çatı Altı

Tuluk/tuluh: Tahtadan yapılan yoğurdu yaymayı sağlayan(yağı,ayranı ayırma) yayık.

Tunp/tump: Tarla sınırı.

Tütünlük: Soba bacası,ocaklıktan çıkan tütün yeri

U

Ucun ucun: Azar azar
Uğundurma tutturmak : Birini aç bırakmak
Ulamak: Eklemek

Umma: Lohusaların göğüslerinin şişmesi

Urgan: İp

Uçgur: Elbise lastiği

Ü

Üleş: Leş

Ürmek: Havlamak
Üsküre: Derin oval tabak

Üvelemek: Ovmak

Üzengi: Eğerin iki tarafında ayak basılan yer.

V

Vazalak: Başı boş,serseri.

Variyetli: Zengin, varlığı yerinde olan
Verep: Düz olmayan,eğimli.

Vergili: Evlenmek üzere sözü verilmiş kız
Verbine gitme: Tersine gitme.

Vıcık : Cıvık sulu

Y

Yağarnı: Vücudun sırt kısmı

Yağır: Yaralanmış deri,aşınmış.

Yalın kat: İnce yapılı, narin

Yapusuz:kerametsiz

Yarımağız: İsteksiz

Yaşmak çalmak: Ağzı örtecek şekilde gelinlerin başlarını bağlamak

Yavan: Yağsız, tatsız, tuzsuz

Yazı: Geniş düz arazi
yaha: Ön taraf

Yal: Yemlerin sulandırılarak hayvanlara verilmesi.
Yaloğ: Uzun ince süpürge demetinin bir araya getirilerek süpürge olarak kullanılması.

Yalah: Tavukların su içtiği kap

Yalooz/ yaluğuz: Yalnız

Yapoğ: Yünün taranarak kabartılması,uzun saç

Yarma: Buğdayın taşta dövülerek kabuğunun alınarak işlenmesi.

Yeğnik(YEĞINLİK): Hafif

Yekinmek: Birden kalkmak
Yerlik: Ahırda danaların konulduğu bir bölüm

Yitmek: Kaybolmak

Yohu: Bulaşık parçası.

Yolah: Etrafı çevrilmiş bahçe girişi.
Yolluh: Düğün öncesinde, tarafların yakınları için aldıkları hediyeler

Yosma: Çok güzel kızlar için kullanılan sıfat.

Yuha/yuka: Derin olmayan ,sığ

Yumak: Yıkamak

Yunmak: Yıkanmak – Temizlenmek

Yüğrük/yöğrük: Üstün,daha hızlı,daha çabuk.
Yüz görümlügü: Damadın, gelinin yüzünü ilk kez açtığında
taktığı hediye (altın)

Z

Zaar: Köpeğin küçüğü

Zahra: Tahıl ürünlerine verilen isim, zahire

Zallah: Başı boş gezen.

Zavzu: Ekili sebze

Zebellah: İri yarı

Zebil: Çok fazla.
Zeklenmek :Taklit etmek

Zelve: Öküzün boyunduruğunun çıkmaması için takılan eğri deynek

Zerze: Halkalı kapı demiri

Zerzevat: Yiyecek,çıkı
Zembelek: Yayla çalışan kilit

Zevzek: Gevezelere yakıştırılan sıfat

Zınnıh: Hiç,çok az

Zıpcıh: Meyve –sebze sapı

Zıpka: Şalvar

Zırlamak: Ağlamak
zırlah: Çok konuşan

Zırvalamak: Saçmalamak

Zır zır: Gereksiz konuşma

Zibin: Kışın içe giyilen kolsuz, pamuklu, yelek seklindeki giysi

Zifiri karanlık: Çok aşırı karanlık

Zilli: Kavgacı kadınlara yakıştırılan sıfat

Zipzop: Deli dolu  konuşmak
zobu: Kaba saba,görgüsüz.,

Zorlu:  Çok güzel

Zürriyet:  Döl, soy