| Deyimler |
|
Genellikle gerçek anlamından az çok ayrı bir anlamı olan, ilgi çekici bir anlatımı bulunan, ifadeyi daha zengin kılan, iki veya daha fazla kelimeden meydana gelen, kalıplaşmış söz topluluklarına "deyim (tabir)" denir. Deyimler asıl anlamlarından uzaklaşarak yeni kavramlar meydana getiren kalıplaşmış sözler veya söz öbekleridir. Deyimler, iki veya daha çok kelimeden kurulu bir çeşit dil ifadesi olan deyimler, duygu ve düşünceleri dikkati çekecek biçimde anlatan isim, sıfat, belirteç, yalın ve birleşik eylem görünüşlü dilsel yapılardır. Deyimler tam cümle olarak kullanılamazlar. Deyimler de atasözleri gibi bir milletin milli ruh, zevk, düşünüş, yasayış, tarih, eğitim, adet, gelenek, inanç ve dünya görüsü gibi çeşitli değerlerini ihtiva eden sözlü anlatım ürünleridir. Bu ifadeler bağlamında Tepeltepe 'de eskiden beri pek çok deyim kullanılmakta ve yaşatılmaktadır. En fazla kullanılanları alfabetik sıraya göre şöyledir:
Alddan almah. Bağrı yanmah Darda galmah. Derdine düşmek. Dert yanmah. Dil ucuyla söylemek Eli ayağı dutmamah. Eli gulağında olmak. Elin ağzı torba değil ki,büzesin Gözüne dizine durmah. Gözüm yıldı. Gücüne gitmeh. Havadan sudan gonuşmak. Her daşın altından çıkmak. Hıh demiş burnundan düşmüş. İki eli kanda olmak. Kafayı taşlara vurmah. Kıyametler kopardı. İçi gan ağlamakiininen guyu gazmah. Is dutmah. Laf atmah. Meydan ohumah. Saman altından su yeritmeg. |