Yüce Mevla’nın da buyurduğu gibi ;’her canlı ölümü tadacaktır.’ Buna göre ölüm, acı ama gerçektir. Dünya’ya gelen tüm canlılar doğar, büyür ve nihayet ölürler. Bu doğanın gereğidir, istesek de istemesek de bunu kabullenmek zorundayız.Bizim için önemli olan ölüm gerçeği değil,toplumda ölümle alakalı oluşan düşünüş tarzı,hayat felsefesi önemlidir. Muhakkak ki,tüm toplumların ölümle ilgili yerleşmiş kanıları,örfleri-adetleri vardır.Bizim de kendi yöremize ait adetlerimiz-gelenek –göreneklerimiz var.Bunları gelecek nesle anlatmak için ,yaşlılarımızla yaptığımız sohbetleri yazıyor geçmişi geleceğe taşıyoruz.Ölümü yaklaşan kişi de az veya çok değişikler oluşur;gün geçtikçe zayıflamaya başlar,  sararmalar baş gösterir, nefes alış - verişler
seyrekleşmeye başlar. Çeşitli rüyalar görmeye başlar, sayıklamalar vb. hadiseler görünür. Bunlara biraz dikkat edersek rahatlıkla sezinleyebilir, gözlemleyebiliriz. Ölümle ilgili oluşan geleneklere bakacak olursak şu başlıklar altında toplayabiliriz: