Nişan takmak için, en az bir hafta önceden ilçeye gidilerek nişan alış verişi yapılır. Buna nişan düzme de denir. Tepeden tırnağa kadar gelin için ne lazımsa ikişer takım alınır.(terlik, ayakkabı, iç çamaşırı, fistan, önlük, peştamal, çit, yazma vb.)takı olarak lira ,beşibirlik ,yüzük,küpe,kremsi alınırdı.
Nişan için herhangi bir gün yoktur. Ama genellikle hafta sonunda yapılır. Nişanda, kesinlikle kadınlar ayrı yerde erkekler ayrı olarak kız evinde gerçekleştirilirdi.(N.BAY)

 Kız evi, önceden hazırladığı yiyecekleri gelen misafirlere ikram eder, onları memnun etmeye çalışırdı. Nişan başka köyde yapılıyorsa,  kesinlikle yemekli olurdu, ancak köyün içindeyse isteyen yemek veriyordu ancak çoğunluk yine de yemek veriyordu.(N.BAY)Yemek vermeyenler de muhakkak bir şeyler ikram ederdi; ayran, çay, kahve vb. yemekler ise genellikle şunlardı; yahni, keşkek, yaprak sarması, pilav vb. olurdu.(Z.BAY)

  Nişana, akrabalar ve komsuların tamamı çağrılır. Bu çağrı nişan sahibinin kendisi, çocukları ya da bu iş için tutulan herhangi bir aracı tarafından yapılırdı. Nişana gelen davetliler, beraberlerinde nişan sahibine nişan hediyesi getirirler. Hediyenin türü tamamıyla davetliye aittir. Nişan hediyesi olarak, genellikle ev malzemesi olan tabak, tencere, hali, kilim, palaz bazen de para nişan evine bırakılırdı.
Yine nişanda kıza, özellikle erkek ve kız evi yakınları takı takar. Burada akrabalık derecesine göre takının değeri de değişir. Takı olarak başlıca; yüzük, lira, küpe, kremsi, saat gibi kıymetli takılar takılırdı.

Eğer, düğün gününün tespiti, söz kesiminde belirlenmemişse nişan gününde tespit edilir ve karara bağlanırdı. Nişanla düğün arasına, bayramlar gibi özel günler girdiğinde kesinlikle bayramlık adı altında erkek evi kız evine;  giysi, yüzük, koç vb. gibi hediyeler götürülürdü. (A.BAY)